(5237 S. K. m. 7, 191)
Dava: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık Cemil A.'in yapılan yargılanması sonunda; 765 sayılı TCK. hükümleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2005 gün ve 2005/217 esas, 2005/184 karar sayılı hükmün süresi içinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği. Yargıtay C. Başsavcılığının 08.06.2005 tarih ve 2005/78902 tarihli yazısı ile yeniden değerlendirme amacıyla dava dosyasının iade edildiği, Mahkemece duruşma açılarak 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca verilen 01.11.2005 tarih ve 2005/1077 esas. 2005/1300 karar sayılı mahkumiyetine ilişkin kararın da Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzeltilerek ONANMA isteyen tebliğnamesi ile 21.02.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yargılama sürecinin kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunla değiştirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, cezaya hükmedilmeden önce, tedaviye ve/veya denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde açılmış olan davanın düşmesine hükmedileceği öngörülmüştür.
Belirtilen bu değişiklik karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Kabule göre de;
Uyuşturucu madde kullanmadığını belirten sanığın savunmasının aksini kanıtlayan somut delil bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK. nun 191/2 maddesi uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken ayrıca tedavisine de hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy