Mahkeme: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Aynen İnfaz
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Denetimli serbestlik tedbiri ile birlikte hükmedilip kesinleşmiş herhangi bir hapis ya da adli para cezası bulunmadığı için hükmün infaz aşamasına gelinmediği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının kabul edilmesi halinde verilecek kararın mahkûmiyet olması gerektiğinden, hatalı verilmiş de olsa hüküm mahkûmiyet niteliğinde görülerek temyiz incelemesi yapılmıştır.
Sanık hakkında 03.01.2012 tarihinde kesinleşen 07.12.2011 tarihli karar ile, 5237 sayılı TCK' nın 191/2. maddesi uyarınca doğrudan ''denetimli serbestlik tedbiri" kararı verilerek, tayin edilen 1 yıllık sürede denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı takdirde hakkında açılan kamu davasının düşürüleceği, aksi takdirde davaya devam olunarak hüküm kurulacağına dair ihtarda bulunulmasına karşın; sanığın denetime uymadığının bildirilmesi üzerine, öncelikle duruşma açılıp, duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin, “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebligatı yapılmadan ve duruşma açılmadan, "Mahkememizin 07/12/2011 tarih ve 2010/1756 esas 2011/1234 karar sayılı Sanık ...'nun hükmün gereğini yerine getirmediği sabit olduğundan; anılan hükmün 5237 sayılı 191/5 fıkrası uyarınca üzerine atılı ve kanıtlanan eylemi nedeni ile, 5237 SY. TCK 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 6,000 TL ADLİ PARA CEZASININ İNFAZINA", denilmek suretiyle, ilk kararda hükmedilmiş her hangi bir ceza bulunmadığı halde, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca temel hapis cezası belirlenmeden ve aynı kanunun 62. maddesindeki takdiri indirim sonucu ulaşılan miktar gösterilmeden mahkûmiyet niteliğinde doğrudan adli para cezası üzerinden hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi