Mahkeme: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Karar : Sanığın ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih ve 2013/527 esas, 2013/557 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik itirazının reddi
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 25.11.2013 tarihinde 2013/527 esas ve 2013/1557 karar sayı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın bu kararı 11.12.2013 tarihinde temyiz ettiği, kararın itiraza tabi olması nedeniyle, itiraz mercii olan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 16.12.2013 tarihinde 2013/452 değişik iş sayı ile sanığın itirazının esastan reddedildiği, sanığın 09.01.2014 tarihinde bu kararı da temyiz ettiği, Bursa 1, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 10.01.2014 tarihinde verilen ek kararla, merci kararının kesin olduğu gerekçesiyle sanığın temyiz isteğinin reddedildiği, sanığın 9.2.2014 tarihinde bu ret kararını da temyiz ettiği anlaşılmıştır.
Temyiz isteğinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince reddine karar verme yetkisinin temyiz edilen kararı veren mahkemeye ait olması ve bu nedenle Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin, sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih ve 2013/452 değişik iş sayılı ret kararına yönelik temyiz isteğinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince reddine dair 10.01.2014 tarihli ek kararının hukukî değer taşımaması karşısında; sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2013 tarih ve 2013/452 değişik iş sayılı ret kararına ilişkin temyiz isteği incelenmiştir.
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup, itiraz üzerine merci tarafından verilen kararlar da CMK'nın 271. maddesinin 4. fıkrası gereğince kesin nitelikte olduğundan, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.