Esas No: 2014/5129
Karar No: 2014/5183
Tebliğname No: K.Y.B./ 2014/201418
Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü H.. K.. hakkında Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09.12.2012 tarihinde 2009/160 esas ve 2010/51 karar sayı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10.06.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
İncelenen dosyadan;
a) Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 05.05.2010 tarihinde 2009/160 esas ve 2010/51 karar sayı ile verilen, sanık H.. K..'nın TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanunun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde cezanın infaz edilmiş sayılmasına, aksi takdirde cezanın derhal infaz edilmesine ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği;
b) Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 10.06.2014 tarihinde 2009/160 esas ve 2010/51 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği
Anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2012 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.
28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması karşısında; Mahkemece, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca, hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılacağı gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2012 tarihli 2009/160 esas ve 2010/51 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy