Tebliğname No: KYB - 2015/126882
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
İncelenen dosyadan;
a) İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 17.01.2012 tarihinde 2011/462 esas ve 2012/15 karar sayı ile verilen, hükümlü B.. S..'in TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası, 62. ve 52 maddesi gereğince 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği;
b) Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Mahkemesince 13.10.2014 tarihinde 2011/462 esas ve 2012/15 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşmesine» karar verildiği
Anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Mahkemenin 13.10.2014 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.
Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılacağı gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.10.2014 tarihli 2011/462 esas ve 2012/15 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.