Mahkeme : ADIYAMAN 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanıklar hakkında)
b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (Sanık ... hakkında)
Hüküm-Karar : a) Mahkûmiyet (Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)
b) Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri (Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan)
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
A) Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde ve itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
B) Sanıklar hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Aleyhlerinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, olay sırasında bahsekonu türbenin avlusunda kurulu bulunan kahvaltı sofrasının kenarındaki montun cebinden düşen uyuşturucu hapların kendilerine ait olduğunu ve kullanmak için bulundurduklarını söylemek suretiyle dolaylı ikrarları ile suçlarının ortaya çıkmasına yardım eden sanıklar hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı'nda bulunan suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA;
02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.