İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 14/10/2016 tarihli 2016/1700 esas ve 2016/3002 karar sayılı düzeltilerek onama ilamı
İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2015 tarihli
2015/211 esas ve 2015/310 karar sayılı kararı
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.
I) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER
Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 15.12.2015 tarihinde 2015/211 esas ve 2015/310 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemizce 14.10.2016 tarihinde 2016/1700 esas ve 2016/3002 karar sayı ile hükmün, düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.
II) İTİRAZ NEDENLERİ:
"Tüm dosya kapsamına göre, 12.12.2014 tarihinde, sanık ...'nin temin ettiği uyuşturucu maddeleri, hediye ayakkabı tabanına gizleyerek, diğer sanık ...'ın kaldığı, ...Kapalı Cezaevine getirdiği, ...'a verilmek üzere cezaevi görevlilerine teslim ettiği, böylece uyuşturucu madde temin etme ve cezaevine uyuşturucu madde sokma suçlarını işlediği sabittir.
Yine evrak kapsamına göre, sanık ...'ın, ...'ın mektup yazarak, kötü durumda olduğunu, cezaevine uyuşturucu hap getirmesini istediği belirtir 31.12.2014 tarihli beyanı, sunulan mektupların sanık ... el mahsulü olduğuna dair 21.5.2015 tarihli uzmanlık raporu, sanık ...'ın ...'a uyuşturucu getirmesi için baskı yaptığına, getirmez ise intihar edeceğini yazdığına dair 23.10.2015 tarihli ikrarı karşısında, sanık ...'ın infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarını işlediği sabittir. Yerel mahkemenin, gerekçeli kararda da, sanıkların ikrarları, sanık ...'ın mahkumiyeti hükmüne esas alınmıştır.
Suçların sübutunda sorun yoktur. Sorun, sanık ...'ın 31.12.2014 tarihli beyanının ve ...'a ait mektupları mahkemeye sunmasının, sanık ...'ın yakalanmasına hizmet ve yardım sayılıp sayılmayacağı, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 192/3 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağıdır.
Öncelikle 765 ve 5237 sayılı TCK'nun yasal maddeleri tetkik edilmiştir.
10.2.2003 tarihli resmi gazetede yayımlanan 4806 sayılı yasanın 2 inci maddesi ile eklenen 765 sayılı TCK'nun 307/A maddesinde, cezaevine uyuşturucu madde sokma suçu düzenlenmişti. 765 sayılı TCK'nun 405/2 inci maddesinde, etkin pişmanlık halinde cezanın yarı oranında indirileceği belirtilmekteydi.
5237 sayılı TCK'nun 297 inci maddesindeki düzenleme ile 1.6.2015 tarihinde karşılaşılmıştır. Yeni TCK'nun 192/2 ve 3 üncü maddesi, kullanmak için uyuşturucu madde satın alma, kabul etme ve bulundurma suçunun, etkin pişmanlık kapsamında olduğunu, 192/3 üncü maddesi ise cezanın yardımın niteliğine göre dörtte birden yarısına kadar indirileceğini belirtmektedir.
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu, 5237 sayılı TCK'nun üçüncü kısım, üçüncü bölümde düzenlenmiş olmasına karşın, infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma suçu, 5237 sayılı TCK'nun dördüncü kısım, ikinci bölümde, Adliyeye karşı işlenen suçlar bölümünde düzenlenmiştir. Ancak her iki suçta tehlike suçudur. Her iki suçta da korunan hukuki yarar genel kamu esenliğidir. Uyuşturucu madde ile mücadele edebilmek için, suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım eden kimseler hakkında etkin pişmanlık maddesi uygulanarak indirim yapılmalıdır.
5237 sayılı TCK'nun 297 inci maddesindeki suç, etkin pişmanlığı düzenleyen 192 inci maddesinde gösterilmemesi karşın, 191 inci maddesindeki suç etkin pişmanlığı düzenleyen 192 inci maddesinde gösterilmiştir. Yani kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu 192/3 üncü maddesi kapsamındadır. 5237 sayılı TCK'nun 192/3 üncü maddesi, 765 sayılı TCK'nundaki düzenlemesinin aksine, uygulayıcıya ¼ ile ½ oranı arasında, takdiren indirim yapma imkanı vermektedir. Böylece, mahkemeye cezalar arasında denklik sağlama imkanı tanınmaktadır. Sadece vasıf farklılığı, etkin pişmanlık maddesinin uygulanmamasına yol açmamalıdır.
Somut olayda, sanık ... cezaevinde, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak istemiştir. Başka bir ifade ile infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunun öncesinde, uyuşturucu madde kullanma kastı vardır. Ancak 5237 sayılı TCK'nun 297/1-ikinci cümlesindeki içtima kuralları gereğince ceza belirlenmiştir. Sanık ... eylemlerinden biri 5237 sayılı TCK'nun 192 inci maddesinde gösterilmiş suçtur. Sanık ... kendi fiili ile bağlantılı diğer sanığın eylemini açıklamıştır. Sanık ...'ın beyanı ve mektupları mahkemeye vermesi, sanık ... eyleminin sübutuna katkı sağlamıştır. Bu husus yerel mahkemenin gerekçesinde ve Yüksek Yargıtay Dairemizin tebliğnameyi karşılayan görüşünde de yer almıştır. 5237 sayılı TCK'nun 192/3 üncü maddesindeki, takdir hakkı tanıyan düzenleme ile cezalarda denklik sağlanabileceği düşünülmüştür.
Bu izahlar karşısında; kendi eylemi ile bağlantılı diğer sanığın suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 192/3 üncü maddesinin tatbik edilmesi gerektiği kanaatine varılarak, Yüksek Dairenin anılan kararına itiraz edilmiştir."
III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ
Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.
İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.
E) KARAR : Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,
2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.