Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (sanıklar hakkında)
b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanık ... hakkında)
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "sanık ... yönünden 28/01/2009; sanık ... yönünden 17/04/2009 ve 28/04/2009" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "29/12/2008" olarak yazılması Mahkemece düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
A) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükmün incelenmesi:
Dosyadaki ve UYAP işletim sistemindeki bilgi ve belgelere göre; 19/03/2009 tarihli eylem nedeniyle, sanık hakkında 17.04.2009 tarihli iddianame ile "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.03.2011 tarihli 2009/55 esas ve 2011/94 karar sayılı ilamı ile sanığın 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ilamın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 06.12.2016 tarihli 2015/9002 esas ve 2016/8548 karar sayılı ilamı ile "eylemin bütünüyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, 19/03/2009 tarihli eylemin bu dosya ile birlikte değerlendirilmesi sanığın hukuki durumuna etki etmeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
B) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükmün incelenmesi:
28.04.2009 tarihinde sanığın evinin bahçesinde teneke içinde ekili durumda ele geçen 120 kök kenevir bitkisine ilişkin, 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca kenevir ekme suçundan Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı’nca soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
C) Sanık ... hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan verilen hükmün incelenmesi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, suç tarihinden önce başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;
a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,
b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,
Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,
20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.