Adalet Bakanlığı'nın, 14/02/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nin TCK’nın 191/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/116 esas, 2015/63 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 01/03/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) Konuyla ...:
Sanık ... hakkında 31.10.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesi'nce 16.04.2015 tarihinde 2014/116 esas ve 2015/63 karar sayı ile sanığın TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca sanık hakkında Mardin Sulh Ceza Mahkemesi'nce 18.04.2013 tarihinde 2012/426 esas ve 2013/316 karar sayı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 10 ay hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün 09/12/2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, anlaşılmıştır.
B) Kanun Yararına Bozma Talebi:
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan Mardin Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/426 esas, 2013/316 sayılı kararıyla sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/6. maddesi gereğince hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, cezanın infazının ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesinde yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” biçimindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında Mardin Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararının 04/06/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 31/10/2013 tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçunu işlediği ve bunun denetimli serbestlik kararının ihlali niteliğinde olup, eylem ayrıca bir suç oluşturmadığından, mahkemesine ihbarda bulunarak düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/116 esas, 2015/63 sayılı kararının bozulması istenmiştir.
C) Konunun Değerlendirilmesi:
Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/116 esas, 2015/63 sayılı kararına karşı daha önce de kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu ve dosyanın gönderildiği Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 13/12/2016 tarihli, 2016/2601-5861 sayılı kararı ile tespit edilen eksikliğin giderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edildiği anlaşıldığından, 6572 sayılı Kanun ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 27. maddesi hükmü ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ve 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler 4. maddesinde yer alan "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır." hükmüne göre, işin incelenmesi Yargıtay 20. Ceza Dairesi'ne ait olmakla Dairemizin görevsizliğine karar vermek gerekmiştir.
D) Karar:
Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 20. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy