Mahkeme : DİYARBAKIR 3. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi - Numarası: 13/03/2018 - 2017/488 esas ve 2018/149 karar
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
Temyiz Edenler: Sanık ve müdafii
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kesinleşmesini müteakip infazı ile ilgili geçen süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip ikinci suçun işlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımının durması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 67. maddenin 4. fıkrasında öngörülen sürelerin dolmadığı dikkate alınarak yapılan incelemede;
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;
1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi lehe hükümler içermekte ise de müstakil olarak doğrudan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulaması ilk olarak 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde düzenlendiği için, suç tarihi itibariyle sanığın bu suçu herhangi bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olması mümkün olmadığından; olayda 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının uygulanma şartları bulunmadığı gibi, bu suç nedeniyle bozma sonrası doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olması nedeniyle de sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının sanık lehine uygulanarak TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin şartları mevcut olmadığından, bu suçtan dolayı tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç ./..
tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi ve genel hükümlere göre CMK'nın 231. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve aleyhe sonuç doğuran 6545 sayılı yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesine göre hüküm kurulması,
2- Kabule göre; sanık hakkında Mahkemece 09/04/2015 tarih ve 2014/378 esas, 2015/124 karar sayı ile 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, yasal zorunluluktan dolayı, TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği için, bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanunun 4. fıkrasında belirtildiği üzere;
Sanığın erteleme süresi zarfında;
a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,
b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,
c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,
Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanması,
Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.