Mahkeme : Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.07.2018 tarih, 2018/140 esas ve 2018/439 karar sayılı ilamına yönelik istinaf istemi sonucunda hükmün kaldırılarak sanığın beraatine ilişkin önceki hükümde direnmek suretiyle beraat
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/01/2018 tarihli 2018/485 esas sayılı iddianamesi ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK’nın 188/3, 53, 54 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/07/2018 tarihli 2018/140 esas ve 2018/439 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 188/3, 62/1, 52/1- 2, 53, 63 maddeleri gereğince neticeten 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 03/10/2018 tarihli 2018/2218 esas ve 2018/1945 sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün ortadan kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği, bu kararın da Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17/04/2019 tarihli 2019/46 esas ve 2019/2267 sayılı kararı ile ''sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verildiği'' gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, Dairemizin bozma kararı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 19/06/2019 tarihli 2019/1824 esas ve 2019/1115 sayılı kararı ile bozma kararına karşı "Direnme" kararı verildiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma nedeni veya nedenlerini tartışmak, ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, hükümde değişiklik yapmak suretiyle verilen direnme kararının özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olduğu ve mahkemece, Dairemizin 17/04/2019 tarihli 2019/46 esas ve 2019/2267 karar sayılı bozma kararına karşı direnildiği belirtilmiş ise de; direnme kararında bozma nedenlerinin tartışılmış olması, ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçeler ilave edilerek hüküm kurulması
karşısında, karar, şeklen direnme gibi görünse de özde ilk karar niteliğinde olduğundan, direnme kararının bozmaya eylemli uyma olarak kabulü ile temyizen inceleme görevinin Yargıtay Ceza Dairesi'ne ait olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.