Mahkeme: ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi
Suçlar: 1- Kenevir ekme
2- Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler: a) Mahkûmiyet; Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli 2019/37 esas ve 2019/150 sayılı kararı
b) Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde :
Sanık hakkında izinsiz kenevir ekme suçundan hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
B- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde :
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1-Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3- Yerel mahkeme tarafından kurulan hükümde, sanık hakkında daha önce tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanması için önceki hükmün kesinleşme tarihi de dikkate alınarak hükmün infaz şartının bulunmadığı, tekerrüre esas alınan ilama göre sanığın ikinci kez mükerrir kabul edilmesi yerinde olduğu halde, infaz edilmemiş olması gerekçesi ile sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması; Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/100 esas ve 2009/187 karar sayılı ilamının daha az ceza içermesine karşın, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususunu düzenleyen 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık yönünden daha ağır sonuçların doğduğu gözetilmeden, daha fazla cezayı içeren İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/168 esas 2011/172 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz istekleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1-Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından "Adli para cezasının ödenmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 Sayılı Yasanın 106/3 maddesinin uygulanacağının TCK'nun 52/4. maddesi gereği sanığa ihtarına," ibaresi çıkarılarak, yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan miktarın bir defada sanıktan tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi,
2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde "...iptal kararından sonra oluşan duruma" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklere" ibaresinin yazılması,
3- Bölge adliye mahkemesi hükmünden tekerrür uygulamasına ilişkin 4. ve 5. paragrafların çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarih, 2009/100 esas ve 2009/187 karar sayılı ilamı ile “2313 sayılı Kanun'a muhalefet” suçundan dolayı hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 21/12/2012 tarihinde kesinleştiği ve önceden işlenen bu suçtan dolayı verilen hükümden sonra yasal süresi içerisinde sanığın bu suçu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108. ve 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7-8. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, sanığın müsnet ilamına göre ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılmakla, cezanın infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun'un 108/3. maddesi hükmünün gözetilmesine," ibaresinin yazılması,
Suretiyle, hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.