Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya İncelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1)Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,
2)Sanık hakkında daha önce işlediği başka bir kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra; sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, hükümden önce 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğundan; Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 04/06/2015 tarih, 2015/2655 esas ve 2015/1513 karar sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, sanık hakkında ülke çapındaki tüm tedavi ve denetimli serbestlik dosyalarının, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü kanalıyla ve UYAP üzerinden de araştırılması gerektiği gözetilmeden, "Cumhuriyet Başsavcılığının cevabi yazısı ve adli sicil kaydı üzerinden yapılan inceleme" ile yetinilerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,
3)Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince,
iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4)Kabule göre de;
a)Hükümden önce. 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde; dosya kapsamına göre; hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanığın, çağrı yazısının tebliğinden sonra süresinde başvurusu üzerine tedavi tedbirinin infazı için sağlık kurumuna sevkinin ardından düzenlenen 07/08/2012 tarihli tıbbi kanaat raporunda, “yapılan laboratuvar tetkikleri ve klinik değerlendirme sonucu tedavi tedbiri uygulanmasına gerek olmadığı, denetimli serbestlik tedbirinin infaz edilmesi gerektiği”şeklindeki ifadelere yer verilerek tedavi tedbirinin tamamlandığı, tedavi tedbirinin infazı ile eş zamanlı olarak, 13/07/2012 tarihinden itibaren denetim görevlisi ile görüşmelere katıldığı, ancak 2012 yılı Aralık ayı içerisinde denetim görevlisi ile görüşmesine mazeret bildirmeden katılmaması üzerine, 24/12/2012 tarihli yazı ile uyarıldığı ve uyarı yazısının kendisine tebliğ edilmesinin ardından, süresinde başvurarak denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam ettiği; kendisine öncesinden bildirildiği halde, 10/06/2013 ve 01/07/2013 tarihli denetim görevlisi ile görüşmesine katılmadığından, “uyarıya rağmen ikinci kez denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettiği” gerekçesi ile, tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadan, dosyasının 11/07/2013 tarihinde kapatıldığının anlaşılması karşısında; uyarıdan sonra da tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirmeye çalışan sanığın, “10/06/2013 ve 01/07/2013 tarihli denetim görevlisi ile görüşmelerine katılmamasının” kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
b)Kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca "adli para cezası" seçenek yaptırımına çevrilmesinin ardından, para cinsinden adli para cezasının belirlenmesi sırasında, TCK'nın 52/2. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.