Mahkeme: GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler: 1- Mahkûmiyet; Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli, 2018/88 esas ve 2019/195 sayılı kararı
2- İstinaf başvurularının esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.03.2020 tarihli, 2019/1328 esas ve 2020/331 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ... ve ...'in müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında, ilk derece mahkemesi tarafından TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, bölge adliye mahkemesi tarafından bu hususa ilişkin yapılan eleştiri yerinde görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- Sanıklara verilen adli para cezalarının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ''birer aylık sürelerle 5 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğine” karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2- Sanıkların hapis cezası ile mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak hak yoksunluklarına ilişkin TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'in müdafileri ile sanık ...'ın temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükümlerinin;
1- Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin 12., 24. ve 33. paragraflarında yer alan “tamamının tahsil edileceğinin” ibarelerinden sonra “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin ayrı ayrı eklenmesi,
2- Hüküm fıkrasının sanık ... ile ilgili 5 numaralı, sanık ... ile ilgili 6 numaralı ve sanık ... ile ilgili 7 numaralı bölümlerindeki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraflardan sonra “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” paragrafının ayrı ayrı eklenilmesi
Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükümlerinin DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİNE,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.