MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3775 E., 2020/7 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde düzenleme bulunması; sanık müdafiine yapılan tebligatta gerekçeli kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz
sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin 21.01.2020 tarihli süre tutum dilekçesi sonrası 19.02.2020 tarihinde vermiş olduğu gerekçeli temyiz dilekçesini süresinde verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Dairemizin bozma kararı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi anlamında teknik takip kararı bulunmadığına,
4. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar bulunmadığına,
5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
7. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
8. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Dairemizin bozma ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kalkması sonucunda bu hükme bağlı olan İlk Derece Mahkemesi kararının da tamamen ortadan kalktığı, Bursa 3 Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2016 tarihli ve 2016/438 Esas, 2016/428 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 12.01.2017 tarihli ve 2016/384 Esas, 2017/33 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anılan kararın Dairemizce bozulduğu anlaşıldığından; Dairemizce verilen bozma kararına istinaden her iki kararın da ortadan kalkacağı ve bozma ilamına uyan Bölge Adliye Mahkemesince yeniden gerekçeli olarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.03.2026 tarihinde karar verildi.