Mahkeme : SİLİFKE Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2011 tarih, 2011/49 esas, 2011/457 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ihraç etme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, (kapatılan) Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 18.02.2016 tarihli, 2015/9530 esas ve 2016/911 sayılı kararı ile “sanığın suça konu maddeyi Türkiye’den götürdüğüne ilişkin KKTC’de kollukta verdiği ve sonradan döndüğü soyut beyanı dışından yeterli delil bulunmadığından sanık hakkında beraati yerine mahkumiyetine karar verildiği" gerekçe gösterilerek bozulduğu, Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli, 2016/107 esas ve 2016/222 sayılı kararı ile (kapatılan) Yargıtay 20. Ceza Dairesinin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık müdafii ve Cumnhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.06.2020 tarihli 2017/20- 96 esas ve 2020/257 sayılı kararı ile Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli 107-222 sayılı direnme kararına konu hükümlerindeki gerekçesinin isabetli olduğuna ancak TCK'nın 192. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi ile mahkûmiyet hükmüne yönelik uygulamanın denetlenmesi bakımından Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;
1- Suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinden sonra, ele geçirilen uyuşturucu maddenin Türkiye'den ihraç edildiğine ilişkin bir delil bulunmadığı aşamada, suça konu maddeyi Türkiye’den temin ederek 08.06.2005 tarihinde EY 034 plakalı tır ile Kıbrıs’a naklettiğini beyan ederek uyuşturucu madde ihraç etme suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında TCK'nın 192. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kuzey Kıbrıs adli makamlarından temin edilen suça konu maddenin eroin olduğuna ilişkin raporun bilim ve fen kurallarına uygunluğunun denetlenmesi için Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan da bilirkişi raporu düzenlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.