Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanığın yokluğunda verilen, İstanbul 38. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 11.07.2013 tarih, 2012/1750 esas ve 2013/671 sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine dair kararının, sanığın bilinen en son adresi olan, ".... Caddesi, .... Sokak, Huzur Apartman, No:11, D:11 ..../İstanbul" adresi yerine 19.08.2013 tarihinde sanığın doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılıp, Tebligat Kanun'unun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi usülsüz olduğu için 11/07/2013 tarihli ilk karar kesinleşmediğinden, bu tebligata dayalı olarak yapılan kesinleştirme işlemleriyle sonradan verilen kararların yok hükmünde olması nedeniyle sanığın 09.02.2015 tarihli temyiz isteğinin 11/07/2013 tarihli ilk karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy