Mahkeme: İSTANBUL Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.
Sanığın yokluğunda verilen 04/12/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli karar sanığın bilinen son adresinden iade gelmesi üzerine MERNİS adresi olmadığı gerekçesi ile bilinen son adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; UYAP’tan yapılan adres sorgulamasında sanığın 24/04/2007 tarihinde MERNİS adresi beyanında bulunduğu görülmekle, bu adreste 21. maddeye göre tebliğ yapılması gerekirken bilinen son adreste 35. maddeye göre tebliğ yapılmasının usulsüz olduğu anlaşıldığından, tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 04/02/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 04/12/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.