Mahkeme : KAYSERİ 3. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak
Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2019 tarih, 2016/16-663 esas ve 2019/157 karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonrası kurulan hükmün incelenmesinde:
1-Sanık hakkında düzenlenen Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/9009 iddianame numaralı iddianamesine konu 15.10.2010 tarihli olayda yapılan üst aramasında sanıkta uyuşturucu madda ele geçtiği, yapılan yargılama sonunda Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2012 gün-2010/1434 esas ve 2012/445 sayılı kararı ile sanık hakkında "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği, dosya arasında bulunan Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 30.10.202 tarihli Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına yazılmış üst yazıdan sanık hakkında verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" dair kararın infazının Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 2012/634 DS sayılı dosyasında yapıldığı, söz konusu denetim dosyası kapsamında kapalı cezaevinde bulunan sanık hakkında düzenlenen 19.11.2012 tarihli raporda sanığın idrarında uyuşturucu madde tespit edilmesi üzerine incelemeye konu davanın açıldığı anlaşıldığından, Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 2012/634 DS sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilip, 19.11.2012 tarihinde sanığın idrar analizinde uyuşturucu madde çıkmasının TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan "... ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kabule göre;
2-Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.