MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2016/217 E., 2017/147 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM: İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair kararlara ilişkin suçun, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması durumunda, kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin verebileceği mahkûmiyet dışında kalan “Beraat”, "Ret", “Düşme” veya “Ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararlar, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyecek ve bu kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olacağından” Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.02.2017 tarihli kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara 2. Çocuk Mahkemesince sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Cumhuriyet savcısının temyiz talebine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 286/1- 2-b maddesi ve aynı Kanun’un 296/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;
Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre 02.05.2002 doğumlu olan ve suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereği 4 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.09.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.12.2025 tarihinde karar verildi.