Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkındaki Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2021 tarihli ve 2021/216 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/11/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-)Konuyla İlgili Bilgiler:
1- Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2019 tarihli ve 2019/8598 soruşturma, 2019/4000 esas, 2019/2980 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda; Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2020 tarihli ve 2019/284 esas, 2020/192 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,
2- Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarihli ve 2020/1409 esas, 2020/1409 sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği,
3- Sanığın 10/02/2021 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,
4- Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2021 tarihli ve 2019/284 esas,2020/192 sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, sanığın ek karara itiraz ettiği,
5- İtirazı inceleyen mercii Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13/04/2021 tarihli ve 2021/216 değişik iş sayılı kararı ile ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle “itirazın reddine” kesin olarak karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:
Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;
“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2020 tarihli ve 2019/284 esas, 2020/192 sayılı kararının, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarihli ve 2020/1409 esas, 2020/1409 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi sonucu kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2021 tarihli ve 2019/284 esas, 2020/192 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2021 tarihli ve 2021/216 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5271 sayılı CMK.nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir” şeklindeki
düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak, olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan Hakim Mehmet Kılıç'ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda da görev alamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2021 tarihli ve 2021/216 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.
C-) Konunun Değerlendirilmesi:
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'nun, Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2020 tarihli ve 2019/284 esas, 2020/192 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarihli ve 2020/1409 esas, 2020/1409 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, sanık tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2021 tarihli ve 2019/284 esas, 2020/192 sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, ek karara itiraz edilmesi üzerine mercii Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2021 tarihli ve 2021/216 değişik iş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği anlaşılmıştır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318.maddesinin 1.fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” ve aynı Kanun’un 23. maddesinin 3. fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” hükümleri öngörülmüş; böylece aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin, daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır.
Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve yargılama yapan mahkemede yer alan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ve ret kararına itirazı inceleyen mercii kararına da katılamayacağının kabul edilmesi gerekir.
Mevcut düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda; mahkûmiyet hükmünü veren Hakim Mehmet Kılıç’ın (190072) yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
D-) Karar:
Açıklanan nedenlerle; Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2021 tarihli ve 2021/216 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince
kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy