Mahkemesi:Ceza Dairesi
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler: 1- Mahkûmiyet: Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2020 - 2020/86 esas ve 2020/188 karar
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/12/2020 - 2020/2356
esas ve 2020/1942 karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294., maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanık hakkında Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2019/2124 değişik iş sayılı iletişimin tespiti kararının dosya içinde bulunması ve 10.11.2019 tarihli görgü tespit tutanağına göre suç yerine 50 metre mesafede bir okulun bulunduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,
B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün incelenmesinde:
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08.03.2018 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94.maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 26/10/2019 tarihli eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın 26/10/2019 tarihli eylemi sabit ise de; sanığın savunmalarına, dosyadaki bilgi ve belgelere göre, 18/09/2019 tarihli eyleme ilişkin olarak sanığın olay tutanağını kabul etmeyip uyuşturucu maddeyi satan şahsın kendisi olmadığını savunması karşısında; 18/09/2019 tarihli olaya ilişkin fiziki takip tutanağında imzaları bulunan tutanak tanıklarının duruşmaya çağrılıp, yöntemince bilgi ve görgülerine başvurulması; sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, tutuklama şartlarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre sanığın tutukluluk halinin devamına,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,
19/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.