MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/3073 E., 2024/3440 K.
SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
4. Eksik inceleme yapıldığına,
İlişkindir.
B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/2. hükmünün uygulanması gerektiğine,
4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,
5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... hakkında; şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
B. Sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2013/39 Esas, 2015/65 Karar sayılı ilamında tekerrür uygulamasına esas alınan İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2011 tarihli ve 2010/105 Esas, 2011/11 Karar sayılı hükümlülüğün "dolandırıcılık'' suçuna ilişkin olduğu, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesinin (b) bendine eklenen alt bendler arasında 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan "dolandırıcılık" suçunun da gösterilerek uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından, tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
C. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübûtuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine ve incelemenin eksiksiz yapıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanıklar hakkında yukarıda belirtilen eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
D. Sanıklara verilen adli para cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmelerine ve taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranıldığı,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (D) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı
CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,
Sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmelerine ilişkin kısımlarında yer alan " 6545 sayılı kanun ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesine göre işlem yapılacağının" ibarelerinin çıkarılması ve yerlerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibarelerinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2025 tarihinde karar verildi.