MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2246 E., 2025/1467 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yeterli delil bulunmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
25.12.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde 7571 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi ile yapılan değişiklikler de gözetilerek yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; İlk Derece Mahkemesi kararlarının Bölge Adliye Mahkemesince hangi hallerde bozulmasına karar verileceğinin 5271 sayılı CMK’nın 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde belirtildiği; bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği haller davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının açıkça ihlalleri ile hükme müessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasır olup somut olayda "sanığın ismini verdiği kişiler hakkında etkin soruşturma yapılıp sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, kovuşturma aşamasında adı geçen tanık ...'ın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı da hatırlatılarak tekrar dinlenilmesi gereğinin göz ardı edilmesi, 20/05/2024 tarihli imaj alma ve veri çıkarma raporundan anlaşıldığı üzere, ele geçirilen dijital materyallerin imaj alma iş ve işlemlerinin yapıldığı anlaşılmakla birlikte, dosya kapsamında materyallerin incelemesine dair rapor bulunmadığı görülmekle; söz konusu raporun, sanığın TCK'nın 192/3. maddesine temas eden ve yukarıda işaret edilen beyanlarıyla ilgili yarar bilgiler ihtiva edebileceği de gözetilerek dosyaya kazandırılmaksızın hüküm kurulması yoluna gidilmemesi kabule göre de müsadere hükümlerinin hatalı uygulanmasının bozmayı gerektirdiğine” ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.11.2024 tarihli ve 2024/2307 Esas, 2024/1694 Karar sayılı bozma kararı ve bozma kararı üzerine verilen Ankara 24.Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2025 tarihli ve 2024/545 Esas, 2025/271 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 7. maddesine göre de “yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür” şeklindeki düzenleme de gözetilerek açıkça hukuka aykırı olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin ilk kararı ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi hükmü de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.09.2025 tarihli ve 2025/2246 Esas, 2025/1467 Karar sayılı istinaf talebinin esastan reddine dair kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.02.2026 tarihinde karar verildi.