(506 S.K. m. 2, 3)
DAVA : Davacı, prim itiraz komisyonu kararının iptalıni istemiştir. Mahkeme davanın reddine karar vermiştir.
Hüküm, davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Türk Ulusu adına yargı yetkisini kullanan Yargıtay Onuncu Hukuk Dairesinin Başkanı Mustafa Çenberci ve Üyeleri Fahrettin Uluç, Nurettin İstemi, İsmet Ocakçıoğlu ve Turgut Uygur'un katıldığı 15.2.1974 tarihli oturumda dosya raportörü M. Suat ince tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR : İşverenin bir kısım işlerini yaptırdığı kimselerin yanlarında işçi çalıştırdıkları ve işverenle aralarındaki sözleşme ilişkisinin istisna aktine dayandığı yönleri, toplanan delillerden açık olarak anlaşılmaktadır. Anılan kişilerin yanlarında işçi çalıştırdıklarına göre, 506 Sayılı SSK'nun 87 nci maddesi gereğince aracı, uygulamadaki deyimi ile, taşaron şeklinde nitelendirilmeleri mümkün bulunmamaktadır. Şu duruma göre, bu kimseler, sözü edilen kanun gereğince primle yükümlü tutulmıyacaklarından aynı madde gereğince davalı işverenin de primle sorumlu tutulması sözkonusu değildir. Öbür yandan 506 sayılı Kanunun 2 nci maddesi hükmüne göre, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için aradaki çalışma ilişkisinin kural olarak hizmet akdine dayanması gerekir. Mehmet ve Nurettin ile işveren arasındaki sözleşme ilişkisi hizmet akdine değil, istisna akdine dayandığına göre, bu kimselerin sigortalı sayılmaları ve bundan ötürü de işverenin sosyal sigorta primi ile yükümlü tutulmayacağı ortadadır. Buna rağmen mahkemenin işvereni primle yükümlü tutması yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlık, davalı işverenin hükmü temyiz etmemesi ve Yargıtaya başvuranın hukuki durumunu kötüleştirmeyeceği yollu usul kuralı nedenleriyle hükmün bozulması cihetine gidilmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda gösterilen sebeplerle temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy