(506 S. K. m. 26, 67)
Dava: İş kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 91.000.00 liranın davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
1 - Davalının tüm, davacının ise duruşmada ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesi sırasında kamu düzenine ilişkin hususlar hariç ileri sürülmesinin mümkün olmamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacılar, uzun süre aynı işyerinde çalışan yardımından yoksun kaldıkları (D) nin hafta ve genel tatil günlerinde de çalıştığını ve ayrıca fazla mesai yaptığını iddia etmişler ve zarar belirlenirken bunun da gözönünde bulundurulmasını istemişlerdir. bu çalışmaların arizi nitelikte olup olmadığı her somut olayın özelliğine göre saptanmak gerekir. Eğer iddia edilen çalışmalar uzun çalışma döneminde sürekli olarak devam etmiş ise, senelere göre bulunacak bu çalışma ortaklamasının tıpkı primlerde olduğu gibi maddi kazanç kaybı belirlenirken gözönünde tutulmasını engelliyecek hukuksal bir dayanak bulunmamaktadır. Mahkemece bu konuda hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan bu talebin kabul edilmemesinde isabet bulunmamaktadır.
O halde; davacıların bir yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı, hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün sadece yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacılar yararına takdir edilen 1400 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgililere iadesine 12.5.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy