(506 S. K. m. 130) (1475 S. K. m. 89)
Dava: Davacı, prim itiraz komisyonu kararının iptalini istemiştir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 506 Sayılı Yasanın 130. maddesinin yollamada bulunduğu İş Kanununun 89. maddesi gereğince yetkili Kurum müfettişlerince tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerdendir, ve geçerliliği, işveren imzasının bulunması koşuluna bağlı bulunmaktadır. Bu bakımdan, 23.9.1977 tarihli tutanağın bu çevrede kabul edilmesi gerekir. İkinci 3.2.1978 tarihli muhasebecinin imzasını içeren tutanak, ilk tutunağı hükümden düşürecek nitelikte değildir. Muhasebeci, kayıtlara dayanarak işçilerin giriş tarihini bildirmiştir ki, bu durum kayıtlarının doğruluğunu başlı başına gösterecek, bir delil mahiyetinde sayılımaz. Gerektiğinde ilk tutanakta imzası bulunan işçiler de çağrılmak suretiyle gerçeğin araştırılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.3.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy