(506 S. K. m. 33, 102)
Dava: Davacı, hastalanarak hastahanede tedavi gören sigortalı işçinin refakatçisine bedelen ödenen 8.250.000 liralık refakatçi ücretinin davalı sigortalı işçi (A.K.)'dan alınarak davacı Kurum'a ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraflar Avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Davacı Kurumun temyiz dilekçesinin karar lehine verilmiş olup temyizde hukuki yararı bulunmadığından, reddine.
2- Davalının temyizine gelince: Taraflar arasındaki uyuşmazlık hastahanede zorunlu olarak bulunması gereken refakatçi için ödenen ücretin 506 sayılı Kanunun 33. maddesinde belirtilen sağlık yardımı çevresinde düşünülüp düşünülemeyeceği noktasındadır.
Kurum, anılan maddede öngörülen yardımları yapmakla yükümlüdür. Refakatçi ücretinin de maddede öngörülen "iyileştirme" giderlerinin kapsamı içinde düşünülmesi gerekir. Aynı yasanın 102. maddesinde, sigortalı ile birlikte gidecekler için, ödeme yapılacağı öngörülmüştür. Bu düzenleme, 102. maddede sayılanlardan çoğu kez çok ağır sonuçlar doğurabilecek ancak sağlığı ile yakından ilgili refakatçisi bulunması tıbben gerekli olan hastahanede yatan durumlarında, özellikle geçerli olmak gerekir. Kaldı ki Kurum dahi önce ödemede bulunmuş, sonradan bunun geri alınması yoluna gitmiştir.
Diğer yönden, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş içtihadları gereği eğer geri alınma geri verenin durumunu eskisine göre daha kötüleştirecek ise, geri alma davası dinlenemez. Davalının vizite kağıdında belirtilen aylık ücretleri karşısında, bu yönün amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harlarının istek halinde ilgililere iadesine 2.6.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy