(506 S. K. m. 3)
Dava: Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde Haziran/1969-20.5.1985 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının sigortalı hizmetlerden olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı, Haziran/1969 - 20 Mayıs 1985 tarihleri arasında işveren davalıların ev hizmetlerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmemiş bulunan çalışmalarının sigortalı hizmet olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece dava reddedilmiştir.
Olayda, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3/1-D maddesidir. Anılan maddede, 2100 sayılı Kanunun 1. maddesiyle yapılan değişiklikle ücretli ve sürekli olarak ev işlerinde çalışanlar bu Yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği 24.11.1977 tarihinden itibaren sigortalı sayılmış bulunmaktadırlar. Diğer taraftan, sözü edilen biçimde haftada beş gün çalışma olgusunun varlığı, bu dava yanlarının taraf olduğu ecrimisil dosyası içeriği ve dinlenen tanık sözleriyle kanıtlanmış bulunmaktadır. Böyle olunca da, haftada kısmi olarak geçmiş olsa dahi, söz konusu çalışmada süreklilik unsurunun gerçekleşmiş bulunduğunun kabulü gerekir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmak suretiyle davada, 2100 sayılı Yasayla yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 24.11.1977 tarihinden itibaren geçen çalışmaların sigortalı hizmet olduğunun kabulüne karar verilmek gerekirken, yazılı düşüncelerle istemin tümüyle reddine karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.12.1987 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy