(506 S.K. m. 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.10.1988-31.10.1991 tarihleri sürekli olarak geçen ve Kuruma noksan bildirilen çalışmaların tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Davacı 15.10.1988-31.10.1991 tarihleri arasında davalı şirkette sigortalı olarak çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkeme 15.10.1988-10.11.1989 tarihleri arasında geçen çalışmanın 506 sayılı Kanunun 79/8. maddesi gereğince hakdüşürücü süreye uğradından 29.11.1989-31.10.1991 arası dönemin ispat edilemediğinden reddine karar vermiştir. Ancak, 10.11.1989 tarihinde davacının davalı şirkette işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi vardır. Bu tarihten öncesine ait yazılı delil bulunmadığından mahkemenin 10.11.1989 öncesini reddetmesi doğrudur. Fakat davacı "davacının bir borcundan dolayı iş yerine gelen alacaklı avukatı ve Çeşme İcra Müdürü davacının marangozluk aletlerini haczederken davacıyı ve işyerinde çalışan 22 sigortalıyı gördüklerini" bunların dinlenmesini talep ettiği halde mahkeme bu delillere başvurmamıştır. Şayet, alacaklı avukatı icra müdürü ve işyerinde davacıyı tanıyan sigortalılardan birkaçı dinlenmiş olsaydı, o taktirde davanın ispat edilemediği doğru olurdu. Mahkemenin noksan tahkikatla yazılı şekilde davayı tümden reddetmesi isabetsizdir.
O halde; davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 6.7.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy