(2926 S. K. m. 47)
Davacı, trafik kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rucüen ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı Bağ-Kur 2926 sayılı Kanuna göre zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle sigortalının hak sahiplerine yaptığı ilk tahsis ve artışları 47. maddeye göre davalıdan rücu yolu ile istemiştir. 2926 sayılı Yasa 1479 sayılı Yasadan bağımsız yasa olup 1479 sayılı Yasanın 63. maddesinde yapılan değişiklik 2926 sayılı Yasanın 47. maddesinde yapılmamıştır. Kıyas yolu ile uygulanması mümkün değildir. Mahkemeler, yasa hükümleri ile bağlıdırlar. Mezkûr maddede 3. kişilerin suç sayılır eylemi sonucu sigortalı veya hak sahiplerine yapılan yardımların rücu yolu ile kusurlu olan 3. kişiden talep edilebileceği açıktır. Dairemizin uygulaması da bu yolda olduğundan, mahkemece, tahsislerdeki artışlara da kusur oranı uygulanarak hüküm verilmesi gerekirken artış talebinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ayrıca, hak sahiplerinin tavan zararının hesap edilmemesi ve davalının nihai sorumluluk sınırının belirlenmemesi de (Kurumun rücu tazminat sınırı, hak sahiplerinin davalıdan isteyebilecekleri miktarla sınırlıdır) isabetsizdir.
O halde, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üye C. Erbaş'ın muhalefetine karşı; Başkan E. Aktekin, Üye Ş. Abik, M. Z. Erdoğan ve S. Koçak'ın oylarıyla ve oyçokluğuyla, 28.03.2000 gününde karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlarla İlgili Yasanın 47. maddesinde, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde olduğu gibi, sigortalının hak sahiplerine yapılan ilk tahsis dışında (sonradan katsayıda meydana gelen tezeyyüde dayalı) ilerde yapılması gerekli artışlarında rücu yoluyla istenebileceğine dair herhangi bir açıklık yoktur.
Aksine 2926 sayılı Yasa kapsamında kalan kişilerle aynı Sosyal Güvenlik Kurumu şemsiyesi altında birleştirilmiş bulunan 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve diğer bağımsız çalışanlara yönelik olarak (2926 sayılı Yasanın 47. maddesine paralel biçimde) düzenlenmiş bulunan 63. maddede Kurumun özellikle yapılan yardımların ilk peşin değeri ile sınırlı biçimde rücu edebileceği ve katsayı artışlarının istenemeyeceği hükme bağlanmıştır. Görüldüğü üzere hem 506 hem de 1479 sayılı Yasalarda artışların istenebileceği veya istenemeyeceği hususunda açıklık getirildiği halde 2926 sayılı Yasada bu konuda açıklık yoktur.
Şu hale göre 2926 sayılı Yasanın 47. maddesinde artışların istenebileceği öngörülmemiş olması karşısında yasa koyucunun amacına uygun düşmeyen bir yorum tarzıyla ilgililer artışlardan sorumlu tutulamaz.
Açıklanan sebeplerden dolayı 2926 sayılı Yasanın 47. maddesine dayalı olarak Kurumca sonradan katsayı artışlarının istemeyeceği düşüncesiyle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy