(4792 S. K. m. 6)
Davacı, tahakkuk ettirilen prim borcunun iptali ile davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün,davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davanın yasal dayanağı 4792 Sayılı Kanunun 6. maddesidir.
Mahkeme,15 günlük yasal süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.
Gerçekten,söz konusu 6. maddede, Kurumca resen tahakkuk ettirilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz eden işverenin bu itirazın reddi halinde ret kararının tebliğini takip eden 15 gün içinde İş Mahkemesine dava açılabileceği kuralını getirilmiştir.
Ancak,yasal süre içinde Kuruma itirazda bulunan davacı işverene, itirazın reddine dair Komisyon Kararı 22.05.2000 tarihli bir yazı ile tebliğ edilmiştir. Bu yazıda kararın tebliğinden itibaren 30 gün içinde İş Mahkemesine dava açılabileceği kaydı mevcuttur. Kurum, davacıya gönderdiği bu yazı ile dava açma süresini hatalı olarak 15 gün yerine 30 gün göstermekle davacıyı kendi özensiz ve kusurlu davranışıyla yanıltmıştır. Şu hale göre davacıya,Kurumun resmi yazısına güven duyarak,15 günlük dava süresini geçirmesinin sorumluluğu yüklenemez.
Açıklanan sebeplerle, davanın süresinde açıldığının kabulü ile,yargılama sonucu varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy