(506 S. K. m. 26) (818 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, iş kazasında malül kalan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi H. Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: 1- Dava;9.08.1997 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez durumuna düşen sigortalıya yapılan sosyal sigorta harcamalarının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup gelir bağlama kararında meslekte kazanma güç kaybı oranının %65 olarak belirlenmesine göre rücu alacağının miktarını teşkil eden tavan belirlenirken sigortalının 60 yaşından sonraki bakiye ömrü kadar geçecek pasif dönemde elde edeceği kazançların tavan hesabına dahil edilmemesi,
2- Gelir bağlama kararında %65 olarak belirlenen meslekte kazanma güç kaybının 3.2.2002 tarihinde kontrol kaydının öngörülmesine göre maddi zarar (tavan)hesabına doğrudan etkili bulunan iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmaması,
3- Borçlar Kanununun 53.maddesine göre hukuk hakimi ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olup kusur oranı ile bağlı değilse de ceza dosyasında alınan kusur raporu ile rücu dosyasında alınan kusur raporundaki oranlar çelişkili olup, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.03.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy