(506 S. K. m. 79)
Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 15.01.1984-30.01.1993 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Ercan Turan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Davacının, davalı işverene ait işyerinde 15.1.1984-30.1.1993 tarihleri arasında sürekli çalışmasına karşın, sigortalı hizmetlerin eksik bildirildiğinden bahisle sürekli olarak çalıştığının tespiti istemiyle açtığı davanın yargılaması sonucunda yazılı gerekçelerle kabul kararı verilmiştir.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu, bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.
Tespite konu çalışmalara ilişkin olarak işveren tarafından Ocak 1988-Mart 1992 dönemine ilişkin davacının imzalarını içerir ve kısmi çalışmayı gösterir ücret tediye bordrolarının dosyaya sunulduğu gözetilerek, işbu belgelerden imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananların içerikleri hakkında sigortalı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenlerinin aksinin eş değerde delillerle kanıtlanması gereğine karşın, bu yöndeki bilirkişi görüşü ve ara kararı gerekleri gözardı edilerek davacının konuyla ilgili isticvabı ve gerekli incelemelerin yapılması gereği üzerinde durulmaksızın, anılan bordro içeriklerinin aksinin davacı gibi kısmi çalışmaları kayıtlara yansımış tanık anlatımlarıyla kabul edilmesi; ayrıca karar gerekçesinde davacının çalışma süresinin 15.1.1984-2.3.1992 tarihleri arasında olduğu belirtildiği halde, bilirkişi tarafından Ocak 1993 tarihine dek sürdüğü varsayılan çalışmaya göre hesaplanmış olan gün sayısının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy