(506 S. K. m. 130) (1475 S. K. m. 89)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.04.1980 - 30.07.1992 tarihleri arasında asgari ücretle, aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılardan Sosyal Sigortalar Kurumu Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Aydın Eser tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davalı işyerinde 27.04.1983, 27.07.1983, 30.04.1991 ve 31.10.1991 tarihlerinde sigorta müfettişinin yaptığı denetimler sonucu tutulan tutanaklarda bütün çalışanlar tespit edilip imzaları alındığı halde tutanak tarihlerinde davacının çalıştığına ilişkin bir tespit yoktur.
Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 130. ncu ve İş Kanununun 89. maddesine göre müfettişler ve yoklama memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Bu tutanakların aksinin aynı güç ve nitelikteki delillerle kanıtlanmış olması gerekir. Somut olayda davacının anılan nitelikte herhangi bir delil getirmediği anlaşılmaktadır. Kaldı ki talep edilen dönemde 01.06.1990 - 16.07.1990 tarihleri arası 44 gün bir başka işyerinde çalışmış olduğu, keza 01.06.1991 - 30.06.1991 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğu anlaşılmaktadır. Davacının talebinde samimi olmadığı anlaşıldığı halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken salt tanık sözlerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmiş bulunması usul ve yasaya aykırı olup bozulmalıdır.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 15.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy