(506 S. K. m. 26)
Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Tolga Özmen tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava, 25.12.2000 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir. İş kazası sonrasında sigortalıya 48.282.771.247.-lira tutarında peşin sermaye değerli gelir bağlanmış, 1.470.060.867.-lira tutarında da geçici iş göremezlik ödeneği ödenmiştir. Davacı Kurum, dilekçesiyle, kusur ve miktar yönünden fazlaya ilişkin hakkına saklı kalması kaydıyla geçici iş göremezlik ödeneğinin yarısı olan 735.030.434.-liranın ve bağlanan gelirden 2.000.000.000.-liranın yarısı olan 1.000.000.000.-liranın hüküm altına alınmasını istemektedir. Yapılan yargılama sırasında davalı işverenin %40 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, daha sonra düzenlenen raporda ise bağlanan gelirler yönünden dış tavan, bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödeneği yönünden de kabul edilmesi gereken tutarlar hesaplanmıştır. Ancak bu yapılırken gelirlere ilişkin olarak 2.000.000.000.-liraya %40 kusur oranı uygulanarak 800.000.000.-lira bulunmuş ve Mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Gerek gelirler yönünden davacı Kurumun istemi olan 1.000.000.000.-liranın, hem dış tavan hem de gelirin %40'ı tutarındaki iç tavan içerisinde yer alması, gerekse istemle bağlılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle istemin tamamına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece 2.000.000.000.-liraya, ayrıca kusur oranı uygulamak suretiyle eksik tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3- Öte yandan sigortalıya farklı tarihlerde geçici iş göremezlik ödeneği ödenmesi nedeniyle faiz başlangıçları yönünden bu tarihlerin esas alınması gerekirken Mahkemece, sigortalının sürekli iş göremezliğe girdiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi de isabetsizdir.
O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy