(506 S. K. m. 79) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 07.12.2000 - 04.07.2003 tarihleri arasında geçen ve Sosyal Sigortalar Kurumuna noksan bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa Taş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Sosyal Sigortalar Kurumu ve işveren A.Ş.'in sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava; davalı şirkete ait işyerinde 07.12.2000 ile 04.07.2003 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen 2001 yılında 105 gün 2002 yılında 113 gün 2003 yılında 65 gün olmak üzere toplam 283 gün noksan bildirimin tespiti istemine ilişkin olup bu anlamda davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir.
Hizmet cetvelinde tek giriş ve tek çıkış olmak üzere 07.12.2000 ile 04.07.2003 tarihleri arasında ve ihtilaflı döneme ilişkin olarak, 2001 yılında 255 gün 2002 yılında 247 gün 2003 yılında 119 gün bildirim yapılması; davacının mazeretsiz olarak işe gelmediği 02.07.2003 -03.07.2003 - 04.07.2003 tarihli tutanaklarla tespit edilip, akdin işveren tarafından 02.07.2003 tarihinde fesh edilmesi; işçilik haklarına ilişkin olarak açılan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen 2003/507 esas sayılı davada tazminat hesabının 07.12.2000 - 02.07.2003 dönemi esas alınarak yapılmış olması, ayrıca sürekli çalışmayı teyit eden tanık beyanları karşısında, temyize konu eldeki davada da başlangıç olarak kayden giriş-bitiş olarak da fesih tarihi olan 02.07.2003 tarihi esas alınarak 2003 yılı çalışma gün sayısının 2 gün noksanı ile ve 63 gün değerlendirilip tespite karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, 2002 yılı 1. ve 2. aylara ait ücret bordrolarındaki imzaların davacıya aidiyetinin Adli Tıp Raporuyla belirlenmiş olması ve 1. ayda 15 gün 2. ayda 15 gün çalışma gösterilmiş olması karşısında, 2002 yılı çalışma süresinin toplam 30 gün eksiği ile 330 gün kabul edilip, 247 günlük bildirimde dikkate alınarak bakiye 83 günlük noksan bildirimin tespiti yerine, talep gibi 113 günün hüküm altına alınarak fazla çalışmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin tamamen silinmesine yerine Davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 07.12.2000 ile 02.07.2003 tarihleri arasında ve bildirilen süreler hariç 2001 yılında 105 gün 2002 yılında 83 gün 2003 yılında 63 gün olmak üzere toplam 251 gün daha hizmet akdine dayalı olarak ve günün asgari ücreti üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine hükmünün yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Çetinkaya Hipermarket AŞ.'den alınmasına, 15.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy