(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Nisan 1995-Kasım 1999 tarihleri arasında geçen çalışma süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi E. Turan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Kısa karar 27.03.2004 tarihinde davalı Şarkikaraağaç Belediyesi vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş olup, 19.10.2004 günlü temyiz dilekçesi 8 günlük yasal temyiz süresinin geçirildiği gerekçesiyle ve 20.10.2004 tarihli ek kararla reddedilmiş; bu kez 21.11.2004 tarihli temyize katılma dilekçesiyle temyiz isteminde bulunulmuş ise de, İş Mahkemelerinden verilen kararların temyizi konusunda İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesindeki özel hüküm karşısında usulün 2494 sayılı Yasa ile değişik 433. maddesindeki katılma yoluyla temyiz kurumunun uygulanma yeri bulunmadığından, davalı Belediye vekilinin temyiz isteminin reddine,
2- Nisan 1995-Kasım 1999 tarihleri arasında davalı Belediyeye ait işyerinde geçen çalışma süresinin tespiti istemli davanın yargılaması sonucunda, 27.7.1999-31.10.1999 dönemine ilişkin kısmın tespitine karar verilmiştir.
Davacının kendi nam ve hesabına serbest çalışması nedeniyle 27.7.1999 tarihine kadar 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu, iş müfettişi tarafından yapılan incelemede tespit edilen 1999 yılı Ocak-Nisan dönemindeki ücret ödemeleri dışında davacının davalı Belediyede çalıştığına ilişkin kayıt ve belge bulunmadığı, iş müfettişine beyanda bulunan işyeri yetkilisi ve çalışanı konumundaki kişilerin, davacının 1999 yılında çalışıp, yerel seçim öncesinde 18.04.1999 tarihinde ayrıldığını beyan ettikleri, yargılama sürecinde dinlenen davacı tanıklarının ise, davacının işten ayrıldığı tarihe ilişkin net bilgilerinin bulunmadığı gibi 31.10.1999 tarihine kadar sürdüğü yolunda beyanda bulunmadıkları anlaşılmaktadır.
Tespite konu çalışmaların geçtiği iddia edilen işyeri kamu kuruluşu olup, bu nitelikteki işyerlerinde geçen çalışmaların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması gereğine karşın; Bağ-Kur sigortalısı olduğu 1999 yılı Ocak-Nisan aylarına ilişkin dönem dışında davacının çalışmasını gösterir kayıt bulunmadığı, çalışma iddiasının 1999 yılı Nisan ayından sonraki dönemine ilişkin kısmı konusunda tanık anlatımlarındaki belirsizlik ve tanıkların da tespitine hükmedilen tarih öncesinde işyerinden ayrıldıkları gözetildiğinde, kabulüne karar verilen çalışma süresinin, kamu düzenine ilişkin eldeki dava yönünden kısmen kabul kararına dayanak alınacak yeterlikte delillerle kanıtlandığından söz etmeye olanak bulunmadığı halde yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy