(506 S. K. m. 60, 92)
Dava: Davacı, 2.133.000.000 lira faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa T. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan delillere dosyadaki bilgi ve belgelere göre; 30.05.1984 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %64 oranında maluliyete maruz kalan davalı sigortalıya 15.12.1984 tarihi itibariyle iş kazası geliri bağlandığı, daha sonra 506 sayılı Yasanın 60. maddesine istinaden 01.01.1987 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanarak ve anılan Yasanın 92. maddesinin tatbiki ile aylık ve gelir ödemesi yapıldığı, hal böyle iken sigortalı tarafından açılan ve İstanbul 5. İş Mahkemesinin 1993/1021 esasında görülüp sonuçlanan dava sonucunda 11.12.1986-30.09.1992 döneminde sürekli olarak çalıştığının tespitine karar verildiği ve hükmün onanarak kesinleştiği, işten ayrılma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle Kurumca aylığın kesilip 01.01.1987-01.06.2000 arasında yapılan 2.654.037.460.-lira yersiz ödemenin icraen tahsili yoluna gidildiği, yukarıdaki fuzuli ödeme tutarının ilki 01.07.2000 olmak üzere toplam 9 taksit halinde ve en son ödemede 19.04.2001 tarihinde yapılmak suretiyle tamamen ödendiği ayrıca 699.343.680.-lira faiz ödemesinde bulunulduğu, ayrıca 26.06.2000 tarihli tahsis talebine göre davalı sigortalıya 01.07.2000 den itibaren yeniden aylık bağlandığı ve 01.07.2000-21.12.2000 arası birikmişlerden 347.500.002.-liranın da ödenmeyerek yersiz ödemelere mahsup edildiği anlaşılmaktadır.
Davacı Kurum, 2.645.037.460.-lira ana borcun taksitler halinde 19.04.2001 tarihinde ödendiğini ve bu tarihe kadar işlemiş faiz tutarının bir kısmının dahi tahsil edildiğini bildirerek, bakiye 2.000.000.000.-lira işlemiş faiz alacağının tahsilini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yersiz ödeme tarihleri ile sigortalı tarafından yapılan ödeme tarihleri dikkate alınarak ayrıca asıl borcun ödendiği 19.04.2001 tarihinden sonra faiz olarak ödenen 699.343.680.-lira mahsup edilmek suretiyle davacı Kurumun isteyebileceği faiz alacağı miktarı 1.798.775.668.-lira olarak belirlenmiş, mahkemede rapor gibi isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Dava, faiz alacağına ilişkindir. Sigortalı, çalıştığı dönemde ödenen yaşlılık aylıklarının iadesini kabul ederek bu dönemi de kapsayacak şekilde 01.01.1987-01.06.2000 arasında yersiz ödendiği iddia edilen tüm tutarı ve kısmen de faizini Kuruma ödemiştir. Oysa kesinleşen mahkeme kararına göre çalışma 11.12.1986-30.09.1992 arasında gerçekleştiğine göre faiz hesabının da 01.01.1987-30.09.1992 dönemiyle sınırlı olarak ve ödeme tarihleri dikkate alınmak suretiyle yapılmak ve sonucuna göre karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy