(506 S. K. m. 9, 10) (818 S. K. m. 43, 44)
Dava: Davacı ve karşı davalı, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 2.412.952.111.-liranın yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalı ve karşı davacı ise, 07.02.1997 tarihli kazanın bir iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davacı ve karşı davalının davasının kabulüne, davalı ve karşı davacının davasının ise reddine karar vermiştir.
Hükmün, davalı ve karşı davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Aydın E. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 9-10 maddeleri olup, anılan maddede öngörülen yasal koşullar somut olayda gerçekleşmişse de; hükme esas kılınan kusur raporunda, zararlandırıcı sigorta olayının vukuunda davalı işveren kusurlu bulunmayıp %100 oranında dava dışı 3. kişi sürücünün kusurlu olması karşısında; anılan madde kapsamında dış tavanın belirlenmesinde; 29.11.2004 günlü hesap raporunda %100 kusur esasına göre belirlenen sigortalının maddi zarar miktarına,
Borçlar Kanunu'nun 43, 44 maddeleri gereğince %50 oranından aşağı olmamak üzere hakkaniyet indirimi uygulanmamasındaki isabetsizliğin, dava dilekçesindeki istem ve hükmolunan miktar itibariyle iş bu davada sonuca etkili olmayıp, ileride açılacak artış davalarında gözetilmesinin mümkün bulunmasına ve temyiz edenin sıfatına göre,
Sonuç: Yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ve karşı davacıdan alınmasına, 13.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy