.......
Davacı, iş kazası sonucu, sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... Dündar tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle, rücu davasının yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 26.maddesindeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş bulunması, Kurumun rücu hakkının; yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, davacı Kurum’un rücu alacağı, ilk peşin değerli geliri oluşturan 74.091,97 TL.’nin, anılan Yasa’nın 26. maddesine göre, davalının %60 kusuruna isabet eden 44.518,18 TL’yi geçmemiş olmasına göre hükmü temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
Mahkemece, gelire onay, harcamalar yönünden ise sarf ve tediye tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken alacağın tamamına gelirin onay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
.......
SONUÇ: Hükmün “2.” paragrafında yeralan “28.02.2005 tarihinden” sonra gelmek üzere “yapılan harcamalar yönünden tediye tarihinden” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
........