.......
Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarını 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin (10.045,54 TL + 136,02 TL SYZ=10.181,56 TL), tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereği gözetilerek; geçici iş göremezlik ve tedavi gideri yönünden %10 kusura göre ileri sürülen istemin kabulüne dair mahkeme hükmünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalı kusurunun %80 olması ve gelirin %10’unun
./..
-2-
tahsilinin talep edilmesi karşısında, sigortalıya bağlanan ve yukarıda belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirin %10 istem karşılığı olan 1.018,15 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, HUMK 74. maddesi ihlal edilerek talep aşılmak suretiyle artışları da içeren gelirin %10 istem karşılığı olan 1.218,92 TL’nin tahsiline karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır
SONUÇ:1-Hükmün, ilk paragrafında yer alan “…KABULÜ...” sözlerinin silinerek yerine “…KISMEN KABULÜ...” sözlerinin yazılmasına,
2-Hükmün, ikinci paragrafında yer alan “1.218,92" rakamlarının silinerek yerine “1.018,15” rakamlarının yazılmasına,
3-Hükmün yedinci paragrafında yer alan “75,63” rakamlarının silinerek yerine “64,79” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
........