Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin %30’unun 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını resen dikkate alarak yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalılardan.... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum avukatı ile, davalı işveren şirket avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve ... Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, masrafın %30 istem karşılığının tahsiline dair hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davalıların toplam %80 oranında kusurlu bulunması ve gelirin %30’unun tahsilinin talep edilmesi karşısında, ilk peşin sermaye değerli gelirin %30 istem karşılığı toplam 5.770,90 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren toplam talebin %30 istem karşılığı 6.970,69 TL’ye hükmedilerek, gözetilen Anayasa Mahkemesi iptal kararına ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesinde öngörülen taleple bağlılık ilkesine aykırı biçimde fazla rücu alacağına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Kuşkusuz, hüküm, diğer davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmediğinden, hükmedilen miktar için, Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesi gerekir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Hüküm fıkrasının ilk bendinde yer alan “6.970.69” rakamlarının silinerek, yerine, “5.770,90” rakamlarının yazılmasına, hükmü temyiz etmeyen diğer davalılar ... ve ... yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine,
Hüküm fıkrasının harcı düzenleyen bendinde yer alan “407,47” rakamlarının silinerek, yerine, “342,68” rakamlarının yazılmasına, hükmü temyiz etmeyen diğer davalılar ... ve ... yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine,
Hüküm fıkrasının vekâlet ücretinin düzenleyen bendinde yer alan “905.48” rakamlarının silinerek, yerine, “761,51” rakamlarının yazılmasına, hükmü temyiz etmeyen diğer davalılar ... ve ... yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... iadesine, 20/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.