Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca, Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve .... sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı, ya da, hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında; sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirlerin (85.619,85 TL + 325,66 TL. SYZ. olmak üzere toplam = 85.945,51 TL), tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereği gözetilerek, davalının kusurunun %50 olması ve dava dilekçesinde gelirin %10’unun tahsilinin talep edilmesi karşısında, sigortalıya bağlanan ve yukarıda belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirlerin %10 istem karşılığı olan 8.594,55 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, HUMK 74. maddesi ihlal edilerek talep aşılmak suretiyle yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır
SONUÇ: 1-Hükmün ilk bendinde yer alan “…Kabulü ile,” kelimesinin silinerek yerine “…kısmen kabulüne” sözlerinin yazılmasına, bendin devamındaki “8.851,29 TL.” rakamının silinerek, yerine, “8.594,55 TL.” rakamının yazılmasına,
2-Hükmün (2) no.lu bendinde yer alan “477,97 TL.” rakamının silinerek yerine, “464,11 TL.” rakamının yazılmasına,
3-Hükmün vekalet ücretine ilişkin beşinci paragrafında yer alan “1.062,15 TL.” rakamının silinerek, yerine, “1.031,35 TL.” rakamının yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,
08/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.