Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı ... Başkanlığı vekili; zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 10 ve 26’ncı madde hükümleri gereğince davalı işverenden rücuan alınmasını istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü yönünde karar verilmiştir.
Hükmün; taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; dava, zararlandırıcı sigorta olayından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesinin; 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve ...sayılı kararı ile 26’ncı maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibarelerinin Anayasaya aykırılığı nedeniyle iptaline karar verilmiş bulunması, Anayasanın 153’üncü maddesine göre, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması, iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı 21.03.2007 gününden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76’ncı maddesi uyarınca yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması, 26’ncı maddedeki anılan ibarelerin iptali ile Kurumun rücu hakkının; kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna karşılık gelen tutarı ile sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmekte olup; inceleme konusu işbu davada kazanın meydana gelmesinde davalıya %70, sigortalıya %30 oranında kusur yüklenmesinin oluşa uygun bulunmasına, 10’uncu madde hükmünün uygulama koşulu gerçekleşmiş olmakla davalının anılan maddeye dayalı sorumluluğuna esas oluşturacak oranın, Kurumca açılacak ek davada/davalarda mahkemece hakkaniyet indirimi yapılarak belirlenmesinin olanaklı bulunmasına göre; a-) Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 74’üncü maddesinde yer alan, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin emredici kural gereğince talebin aşılamayacağı ve mahkemece istemin aynen hüküm altına alındığı,
b-) Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden; mahkemece tazminine hükmedilen tutarın, sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin davalının 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi gereğince %70 oranına karşılık gelen kısmını aşmadığı belirgin olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.