Mahkemesi :İş Mahkemesi
Davacı, 31.08.1995 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında....sigortalısı olmadığının tespiti ile haksız ödenen 2.171,40 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Kurum kayıtlarına 11.12.1992 tarihinde intikal eden giriş bildirgesi ile ilk kez davalı Kuruma tescil başvurusunda bulunan ve ltd. şti. ortaklığı nedeniyle 01.11.1992 tarihinden geçerli olmak üzere..... tescili yapılan davacı; limited şirket ortaklığına dayalı Bağ-Kur sigortalılığının şirketten ayrılması ve başka yerde 506 sayılı Yasaya tabi olarak çalışmaya başlaması nedeniyle 31.08.1995 tarihinde sona erdiğini talep etmiş, Mahkemece; davacının 25.10.1996 tarihinde ...sigortalılığının sona erdiğinin tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi olup, limited şirket ortakları ..... sigortalısı sayılırlar. Anılan Yasanın 25. maddesi gereğince, zorunlu sigortalı kabul edilen şirket ortaklarının sigortalılıkları, şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sona erer.
İnceleme konusu dava dosyasındaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı Kurumca 01.11.1992- 25.10.1996 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiği, bu dönemde 15.09.1995-30.05.1998 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu çalışmasının bulunduğu, limited şirket ortaklığından dolayı 31.08.1992-26.10.1996 tarihleri arasında Ticaret Odası ve 02.01.1993-17.01.1997 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, davacının hisse devrini ilişkin noter satış senedi ve ortaklar kararının bulunmadığı, hisse devrine ilişkin tek belgenin davacının ayrılan ortak olarak imzasının bulunduğu Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilen şirket ana mukavelesinin değişikliğine dair 25.10.1996 tarihli ortaklar kurulu kararı olduğu anlaşılması karşısında; Mahkemece; davacının Bağ-Kur sigortalılığının 25.10.1996 tarihinde sona erdiğine dair kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Ne var ki; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddesinin birinci fıkrasında “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılır” hükmü yer almakta iken, bu hüküm, 25.02.2011 tarih 27857 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasanın 33. maddesi ile değiştirilerek “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır….” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.
Davacının 15.09.1995-25.10.1996 tarihleri arasında 1479 ve 506 sayılı Yasalar kapsamında sigortalı olması, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren bu değişikliğin, anayasal nitelikte bir hak olan sosyal güvenlik hakkının kamusal niteliği gözetildiğinde; özellikle sigortalılar lehine düzenlenen bu yeni kuralın, eski olaylara da uygulanmasının gerekli olması ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında; yukarıda anılan değişiklik ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgular gözetilerek, uyuşmazlık konusu dönemde geçerli olan sigortalılığın ve buna göre fazla prim ödemesi olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesinde yasal zorunluluk bulunduğundan, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy