Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Dava, davacının davalıya ait işyerinde, şoför olarak 28.06.1996-11.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılardan ..... Başkanlığı avukatı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu, zira kısa kararda davacının davalıya ait işyerinde 01.05.1997-05.05.2004 arası, ...... bildirilen günlerin dışında devamlı çalıştığının tespitine dair hüküm kurulduğu, ancak gerekçeli kararda, anılan dönem içinde davacının çalışma sürelerinin 01.05.1997-07.01.2000, 21.05.2000-01.03.2001, 04.12.2001-31.12.2002 ve 11.06.2003-05.05.2004 tarihleri arasında 1864 gün olduğunun belirtildiği zaptın ve kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalılardan ...... Başkanlığı vekili ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 01/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.