.......
Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işveren avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizin 11.11.2008 tarihli ilamıyla “506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki ‘...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...’ bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve......sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, ‘halefiyete’ değil, ‘kanundan doğan basit rücu hakkına’ dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından
./..
-2-
mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine” işaret edilerek bozulmuştur.
Temyize konu dava, ilk rücu davası olup, %60 oranındaki davalı işveren kusurunun kesinleşmiş olması ve eldeki dava ile gelir ve ödemelerin %25’inin tahsilinin talep edilmesi karşısında, ilk peşin değerli gelirin %25 istem karşılığı olan 5868,01 TL ile masrafın %25 istem karşılığı olan 1116,96 geçici işgöremezlik ödeneği ile 20,63 TL tedavi giderinin tahsiline hükmedilmesi gerekirken, bozma sonrası ıslah talebinde bulunulamayacağı hususu göz ardı edilerek %60 kusura göre ileri sürülen ıslah talebine konu 16813,43 TL’nin tahsiline hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinde yer alan “14083,23” rakamlarının silinerek, yerine, “5868,01” rakamlarının yazılmasına, (2) no’lu bendin ilk satırında yer alan “2680,70” rakamlarının silinerek, yerine, “1116,96” rakamlarının yazılmasına, aynı bendin ikinci satırında yer alan “49,50” rakamlarının silinerek, yerine, “20,63” rakamlarının yazılmasına, (4) no’lu bentte yer alan “2.017.60” rakamlarının silinerek yerine “840,67” rakamlarının yazılmasına, (5) no’lu bendin silinerek, yerine, “Kabule konu miktar üzerinden hesaplanan 378,30 TL karar ve ilâm harcının davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine” hükmünün yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.01.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.
......