......
Davacı, yaşlılık aylığının haksız ve yersiz kesilmiş olması nedeniyle, 3.879,82 TL işlemiş faiz alacağı ile 1,00 TL manevi tazminatın davalı Kurumdan tahsilini, ayrıca faiz alacağına yasal faiz yürütülmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Borçlar Kanununun 47. maddesinde düzenlenen manevi tazminat, zarara uğrayanın ruhi ızdırabını dindirerek, onda huzur ve tatmin duygusu yaratmak amacıyla zarar görene ödenmesi gereken bir miktar paradan ibaret olup; ilkeleri 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı YİBK kararının gerekçesinde açıkça belirtilmiştir. Kesilen yaşlılık aylığının,yeniden ancak geç bağlanması şeklinde gerçekleşen somut olayda Borçlar Kanununun 49. maddesindeki şartların oluşmadığı gözetilerek manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde bu istemin kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Hükmün, manevi tazminata ilişkin 2 no'lu bendinin tamamen silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
........