Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Dava, davacının davalı işyerinde 28.07.2000 – 31.07.2004 tarihleri arasında sürekli olarak çalışmasına karşın eksik bildirilen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.
Somut olayda, davacının 29.07.2000 tarihli işe giriş bildirgesi ile davalı işyerinden çalışmalarının bildirilmeye başlandığı, 29.07.2000 – 01.02.2001 tarihleri arasındaki çalışmalarının tam olarak kuruma bildirilip, 01.02.2001 tarihinde çıkışının verildiği, tekrar işe giriş bildirgesi verilmeksizin 07.08.2001 – 09.01.2002 ve 21.08.2002 – 31.07.2004 tarihleri arasında kısmi çalışmalarının bildirildiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinde bulunan 2003 yılı Ocak, Mart, Nisan, Mayıs aylarına ilişkin ücret bordrolarının imzalı olduğu, diğer dönemlere ilişkin ücret bordrolarının sunulmadığı, yine 2003 yılına ilişkin 8 adet imzalı ücretsiz izin taleplerinin bulunduğu, davacı tarafından imzaların inkar edilmediği anlaşılmaktadır.
Bordro tanıklarının, işyerinde çalışmanın sürekli olduğu, kendi çalışmalarının da eksik bildirildiği, davacının çalışmasının sürekli olduğu yönünde beyanda bulundukları, ... isimli tanığın, davacının ara sıra gelmediği günler olabileceğini belirttiği, ancak ücretsiz izin talepleri dikkate alındığında, fiili durumla tanığın beyanlarının örtüştüğü, ancak 01.02.2001 – 07.08.2001 ve 09.01.2002 – 21.08.2002 döneminde hiç bildirimin yapılmamış olduğu nazara alındığında, yeterli inceleme yapılmaksızın karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılacak iş, işveren nezdindeki çalışmayla ilgili belgelerin getirtilmesi, sigortalının imzasını içerenler yönünden imzasının kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelenmesiyle saptananlardan yine sigortalıca hata-hile-ikrah durumu ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi aynı değerdeki yazılı delillerle kanıtlanmalı, kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların neden kayıtlara geçmediği yöntemince araştırılmalı, yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden bordro tanıkları ile aynı yörede komşu ve benzeri işleri yapan işverenler ve bunların çalıştırdıkları kişilerin bilgilerine başvurulmalı, tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde işyerinin kapasitesi ve niteliği nazara alınmalıdır.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy